Zdarzyło się wczoraj: Niezapomniany taniec w Sarajewie

Facebooktwittergoogle_plus
 taniec bolero na olimpiadzie w Sarajewie w 1984 roku - Jayne Torvill i Christopher Dean
Słynny taniec na olimpiadzie w Sarajewie w 1984 roku, źródło:www.bbc.com

Na moim blogu chciałbym Wam pokazać w jak najpełniejszy i najciekawszy sposób moje ukochane Bałkany. Nie tylko w sposób turystyczny, ale kulturowy, historyczny i społeczny. Historia Bałkanów to dział, w którym chciałbym Wam opowiadać o wybranych przeze mnie aspektach historii najpiękniejszego rejonu świata. Wcześniej przedstawiłem Wam postać legendarnego przywódcy i założyciela Jugosławii – Marszałka Josipa Broz Tito a o samej Jugosławii też Wam opowiedziałem. Były to raczej wyczerpujące, trochę encyklopedyczne i długie artykuły.

Tym wpisem zaczynam opowieści o jednym, pojedynczym dniu z historii na Bałkanach. Opowiem Wam o olimpiadzie w Sarajewie. Zastanawiałem się jak to zrobić. Nie chcę tworzyć kolejnego, historycznego rysu. Nie chcę także epatować zdjęciami zniszczonych obiektów olimpijskich. Dlaczego?  Dlatego że wszyscy wiemy o okropnościach wojny w Bośni i Hercegowinie. Dlatego, że wszyscy nimi epatują. Także dlatego, że Olimpiada ta, kiedy trwała była wyjątkowym i pięknym świętem. Sportu i całych Bałkanów. Dlatego zabiorę Was w czasie do najpiękniejszego dnia tej imprezy. Dnia, w którym odbył się legendarny taniec bolero na lodzie. Zaprezentuję Wam jeden dzień z historii – taki, który zdarzył się wczoraj. Najpiękniejszy i taki który przeszedł do historii sportu i nie tylko.

W ten sposób mam nadzieję nieco ciekawszy, poznacie wydarzenia z przeszłości Bałkanów. Przeniesiemy się w czasie do 14 lutego 1984 roku.   Zaczynajmy!

14.II.1984

 

Jest 14 lutego 1984 roku. Od 6 dni Sarajewo, stolica republiki Bośni i Hercegowiny, wtedy część socjalistycznej Jugosławii, jest gospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Decyzję o tym, że jedna z największych imprez sportowych na świecie odbędzie się w Jugosławii, podjął Międzynarodowy Komitet Olimpijski w 1978 roku. 18 maja odbyło się głosowanie nad wyborem gospodarza olimpiady. Sarajewo, zupełnie niespodziewanie, pokonało wtedy japońskie Sapporo oraz szwedzki Goteborg. Sensacyjny werdykt MKOL oznaczał, że pierwszy i jedyny raz w historii, najważniejsze zawody w sportach zimowych odbędą się w kraju socjalistycznym. Był to wielki sukces całej Jugosławii. To tak, jakbyśmy sobie wyobrazili olimpiadę w Zakopanem.

14 lutego 1984 roku zaplanowano finał, czyli taniec  dowolny w konkurencji tańców na lodzie. Hala lodowa Zetra, specjalnie wybudowana ogromnym kosztem  na igrzyska, pęka w szwach. 8.5oo widzów przybyło właściwie tylko dla jednego występu. Siedzą nie tylko na numerowanych miejscach. Zajmują każdy wolny kawałek przestrzeni: w alejkach, w przejściach między rzędami, stoją z tyłu hali lodowej. Przez poprzednie dni zawodów nie było takiej publiczności ani razu. Brytyjscy zawodnicy, Jane Torvill i Christopher Dean, są ogromnymi faworytami zmagań. Czterokrotni mistrzowie świata, czterokrotni mistrzowie Europy. Widowni zgromadzonej w Sarajewie nie chodzi o tytuły. Wszyscy chcą być świadkami czegoś wyjątkowego. Występ Anglików od początku był zapowiadany jako największe wydarzenie całych igrzysk.

Słynne Bolero w Sarajewie

 

Anglicy  wymyślili, opracowali i przygotowali rewolucyjny jak na tamte czasy, taniec. Wybrali jako jego podkład utwór „Bolero” Maurycego Ravela. Było to coś zupełnie innego i niespotykanego. Ponadto zdecydowali się, układając choreografię, zawrzeć w występie sporo bliskości i intymności. W pewnym momencie nawet publiczność i sędziowie, mogli pomyśleć, że dochodzi do pocałunku. Historia, jaką chcieli opowiedzieć na lodzie przez ponad 4 minuty, to miała być historia kochanków, którzy mogą być ze sobą dopiero po śmierci. Spokojna muzyka, z narastającym tempem, zmierzała do eksplodującego finału. Ponadto ich program był niezgodny z zasadami obowiązującym wtedy w tym sporcie. Był 30 sekund za długi.

14 lutego dzień dla nich zaczął się o 3 nad ranem. Wstali tak wcześnie, gdyż mieli zaplanowany ostatni trening swojego finałowego pokazu. Przyjechali do zupełnie pustej hali o 4. Rosjanom, zajmującym dwie kolejne lokaty, wstawać się nie chciało. Trenerka Betty Callaway puściła muzykę. Gdy skończyli, usłyszeli dobiegające znikąd oklaski. Okazało się, że kilka jugosłowiańskich pań sprzątających arenę po nocnych meczach hokeja, ukradkiem widziało próbę generalną. Stały zahipnotyzowane i klaskały.

Jest 21.52. Pora na występ, na który czeka całe Sarajewo. Wielcy faworyci, na  nich zwrócone są oczy całej Olimpiady, wystąpią ostatni. Zdecydowało o tym losowanie. Na ten moment czekali całe życie. Jugosłowiański spiker zapowiada: „Jane Torvill i Christopher Dean”. W hali Zetra cisza jest przeszywająca. Podobno słychać było, jak spadł długopis. Zaczynają się pierwsze takty muzyki. Wolne, niespieszne, nieułożone pod publiczność. Tempo rozkręca się, publiczność patrzy jak zahipnotyzowana. Narastające tempo muzyki dodaje dramatyzmu. Gdy nastąpi koniec, wszyscy wstaną z miejsc. Za chwilę pojawią się oceny sędziów:

KrajWĘGZSRRRFNGBRJAPCZEWŁOCANUSA
Wartość techniczna6.05.95.96.06.05.95.95.95.9
Wrażenie artystyczne6.06.06.06.06.06.06.06.06.0
Miejsce111111111

Nigdy wcześniej ani później, żaden występ w historii igrzysk olimpijskich, nie zostanie tak wysoko oceniony. W Sarajewie narodziło się jedno z najważniejszych i najpiękniejszych wydarzeń sportowych minionego stulecia. Od 14 II 1984 roku narodzi się nowy rozdział w historii olimpizmu i łyżwiarstwa figurowego.

Hala lodowa Zetra zostanie odbudowana po zniszczeniach wojennych. Nasi bohaterowie zostaną w 2014 roku, w 30 rocznicę swego występu, zaproszeni przez Sarajewo i MKOL, aby ponownie w Sarajewie dać swój pokaz.

Chciałbym, żeby nie tylko pamiętano o wojnie i dramacie miasta. Także, aby pamiętano o pięknych chwilach, które tam się wydarzyły, np. na Olimpiadzie w Sarajewie.

To zdarzyło się wczoraj i tak narodziła się historia

 

Bolero w Sarajewie – Jayne Torvill i Christopher Dean

 

 

Jeżeli podobał Ci się ten wpis, a chciałbyś więcej informacji, zdjęć oraz filmów zapraszamy do polubienia naszego fejsbooka.

 

Zapraszamy także do naszych innych wpisów z  Bośni i Hercegowiny ,  Serbii i Czarnogóry oraz Macedonii

 

W Bałkanach radość, w radości Bałkany!

U Balkanu radost, u radosti Balkan!

 

 

Facebooktwittergoogle_plus